r34tr3434rt34r

Τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο εμπεριέχουν σύμβαση παραγώγου / νομικός και χρηματοοικονομικός χαρακτηρισμός της σύμβασης

Εύη Αυλογιάρη
Δικηγόρος-Διαμεσολαβήτρια
Υπ.Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής
www.avlogiari.gr

 

Τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο εμπεριέχουν  σύμβαση παραγώγου/ νομικός και χρηματοοικονομικός χαρακτηρισμός της σύμβασης.

Με πολύ μεγάλη επιτυχία διεξήχθη στο Λονδίνο στις 9-10/9/2015 το Πανευρωπαϊκό Συνέδριο για τα Δάνεια σε Ελβετικό Φράγκο το οποίο διοργάνωσε η  Ευρωπαϊκή Νομική Επιτροπή για τα δικαιώματα των Καταναλωτών. Πρόεδρος αυτής της Επιτροπής είναι η δικηγόρος Κατερίνα Αλεξάνδρου-Θεοδότου. Στο Συνέδριο συμμετείχαν δικηγόροι και εκπρόσωποι καταναλωτών από την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Μ. Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, την Κροατία, την Ισπανία καθώς και εκπρόσωποι του Ινστιτούτου Schiller και του περιοδικού Executive Intelligence Review (Ε.Ι.Ρ). Κοινή αποδοχή όλων, ότι τα δάνεια σε συνάλλαγμα εμπεριέχουν  «Παράγωγα Προϊόντα» συνδεδεμένα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Ως εκ τούτου έπρεπε να ισχύσουν οι κανόνες και προϋποθέσεις του νόμου περί επενδυτικών προϊόντων (MiDIF) και όχι αυτοί των στεγαστικών δανείων. Στον  ίδιο χαρακτηρισμό, για πρώτη φορά,  καταλήγει και η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου της Ισπανίας (2015), η  οποία ρητά αναφέρει στο σκεπτικό της ότι το δάνειο σε συνάλλαγμα εμπεριέχει παράγωγο χρηματοοικονομικό προϊόν, συνδεδεμένο με ξένο νόμισμα.  Η δε  χορήγηση αυτού στους καταναλωτές με τους κανόνες των στεγαστικών δανείων και όχι των επενδυτικών προϊόντων, παραβιάζει  την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/39 για τα επενδυτικά προϊόντα, ευρέως γνωστή ως MiFID.

Μετά την απόφαση αυτή του Αρείου Πάγου, όλες οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί  στην Ισπανία είναι υπέρ των δανειοληπτών, όπως ανέφερε στην εισήγησή της η Πατρίτσια Ραμίρεζ, πρόεδρος του Σωματείου Δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο στην Ισπανία.  Επίσης, η Μonica Calu, από την Ρουμανία, ενημέρωσε για την τελεσίδικη απόφαση Δικαστηρίου της Ρουμανίας (Gorj Court), που διατάζει την αποπληρωμή δανείου σε ελβετικά φράγκα με βάση την ισοτιμία που ίσχυε κατά την ημέρα υπογραφής της σύμβασης καθώς και την επιστροφή στους ενάγοντες των επιπλέον ποσών από τις συναλλαγματικές διαφορές που έχουν ήδη καταβληθεί (η αγωγή ασκήθηκε από τους Claudia και Valentin Gheorghe Medar Mares κατά της Τράπεζας Πειραιώς). 

Τελικό συμπέρασμα του συνεδρίου, η ανάγκη Σύστασης τόσο Εθνικών Επιτροπών όσο και Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διερεύνηση της αληθινής φύσης των προϊόντων που εμπεριέχουν παράγωγα συμβόλαια, όπως αυτά των δανείων σε ελβετικά φράγκα.

Στην  εισήγησή μου στο ως άνω συνέδριο αναφέρθηκα αναλυτικά στη φύση των δανείων αυτών και στις επιπτώσεις αυτών στην άσκηση των δικαιωμάτων των δανειοληπτών. Όπως έχω υποστηρίξει και στην Ελλάδα από τις αρχές  του 2013 ακόμη,  στη σύμβαση δανείου σε chf εμπεριέχεται και μία δεύτερη σύμβαση, αυτή του παραγώγου ( swap) , η οποία μετατρέπει τη σύμβαση δανείου σε επενδυτικό προϊόν και μάλιστα μόνο εις βάρος του δανειολήπτη. Παρά ταύτα οι Τράπεζες απέκρυψαν τη φύση και κυρίως την ύπαρξη του παραγώγου και προώθησαν το  «δάνειο» σε CHF,  με τον παραπλανητικό τίτλο  «Σύμβαση στεγαστικού δανείου» αντί  του αληθούς » Cross currency swap» (βλ. απόσπασμα volume 29. No 39-September 24,2015 του εβδομαδιαίου ενημερωτικού περιοδικού Executive Intelligence Review που εκδίδει το Schiller Institute). Αποτέλεσμα αυτού όχι μόνο οι καταναλωτές, αλλά και οι δικηγόροι εδώ στην Ελλάδα, να παραπλανηθούμε και να μην μπορέσουμε να προστατέψουμε τους πελάτες μας. Πρέπει να επισημάνω ότι τα έτη 2006 και 2007, όπου για πρώτη φορά βγήκαν στην αγορά αυτά τα στεγαστικά δάνεια στο ευρύ κοινό, με τον παραπλανητικό τίτλο «δάνειο», οι δικηγόροι δεν αντιληφθήκαμε ότι επρόκειτο για κάτι διαφορετικό, ώστε να το διερευνήσουμε και να ζητήσουμε χρηματοοικονομική συμβουλή για λογαριασμό των πελατών μας είτε ημών των ιδίων.

Στην αντίληψη όλων, την εποχή εκείνη , η έννοια του δανείου, ήταν αποκλειστικά και μόνο αυτή που δίδει  ο Αστικός Κώδικας, άρθρο 806. Δηλαδή, η Τράπεζα δανείζει ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο, και ο δανειολήπτης επιστρέφει το κεφάλαιο που παίρνει ως δάνειο, συν τους τόκους. Ο τόκος δηλαδή είναι το μόνο νόμιμο αντάλλαγμα που δικαιούται να λάβει ως κέρδος η τράπεζα για το δανεισμό του κεφαλαίου.  Για το λόγο αυτό άλλωστε ο δανειολήπτης ενδιαφέρεται για το επιτόκιο γιατί αυτό καθορίζει το κόστος του δανείου.  

Τα δάνεια όμως σε ελβετικό φράγκο, τα οποία δόθηκαν σε έλληνες πολίτες, οι οποίοι  θα αγόραζαν σπίτι στην Ελλάδα και θα αποπλήρωναν το δάνειο με τα εισοδήματά τους που προέρχονται από την εργασία τους στην Ελλάδα,  είναι εντελώς διαφορετικά από τα δάνεια όπως τα γνωρίζαμε. Ο δανειολήπτης δεν επιστρέφει το κεφάλαιο που πραγματικά πήρε, άλλα ένα διαφορετικό κεφάλαιο, το οποίο μεταβάλλεται και γίνεται ορισμένο μόνο με τη λήξη του δανείου (όπως στα παράγωγα), καθόσον αυτό επηρεάζεται από τις συναλλαγματικές διαφορές. Ο δανειολήπτης ουσιαστικά έχει υπογράψει μια σύμβαση παραγώγου όσον αφορά την επιστροφή του δανεισθέντος κεφαλαίου.

Στην πραγματικότητα όμως, η μοναδική ανάγκη των ελλήνων καταναλωτών ήταν να πάρουν δάνειο σε ευρώ και μόνο, καθώς ο επιδιωκόμενος σκοπός ήταν η κάλυψη στεγαστικής ανάγκης στην Ελλάδα.  Είναι γνωστό σε όλους ότι τα στεγαστικά  δάνεια έχουν αποκλειστικό σκοπό το «Στεγάζειν» και όχι το «Επενδύειν» ή το «Επιχειρείν». Το  δικαίωμα  αυτό είναι ιερό,  προστατεύεται από το Σύνταγμα και  η πολιτεία για το λόγο αυτό  δεν αφήνει ανεξέλεγκτο το επιτόκιο στα δάνεια αυτά. Αντίθετα στα καταναλωτικά δάνεια, το επιτόκιο είναι ελεύθερο.

Για ποιο λόγο  λοιπόν οι Τράπεζες  δημιούργησαν και προώθησαν τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, αφού κανείς Έλληνας δεν  είχε ανάγκη από κεφάλαιο σε ελβετικό φράγκο στην Ελλάδα;  Γιατί είχαν χαμηλότερο επιτόκιο! Γιατί η ανταλλαγή νομίσματος ήταν ένας τρόπος να μειωθεί το επιτόκιο! Αυτό δημιουργούσε χαμηλότερο κόστος στο δάνειο, άρα χαμηλότερη δόση, άρα πιο προσιτό  δανεισμό! Αυτός ο τρόπος όμως, έχει άλλο όνομα, άλλη φύση , άλλα χαρακτηριστικά , άλλους κανόνες και φυσικά άλλους κινδύνους από τα  Στεγαστικά Δάνεια όπως τα ξέρουμε.

Με απλά λόγια, κάθε νόμισμα έχει και το δικό του επιτόκιο, με βάσει το οποίο καθορίζεται και το κόστος δανεισμού. Το ευρώ π.χ. έχει το επιτόκιο Euribor και το ελβετικό φράγκο το LIBOR. Tα τελευταία χρόνια τα τραπεζικά ιδρύματα δημιούργησαν τεχνικές μείωσης του κόστους του δανείου, που αφορούν ουσιαστικά την μείωση του επιτοκίου, γιατί όπως προείπα το επιτόκιο καθορίζει το κόστος του δανείου. Πώς λοιπόν μπορούμε να μειώσουμε το κόστος του δανείου; Μειώνοντας το επιτόκιο (interest reduction-συμφωνία περιορισμού δανειακού κόστους). Πώς μειώνουμε το επιτόκιο; Επιλέγοντας ένα νόμισμα που έχει χαμηλότερο επιτόκιο από το νόμισμα που έχουμε ανάγκη για δανεισμό.  H τεχνική της μείωσης του επιτοκίου γίνεται λοιπόν με την ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ (SWAP) ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΘΕΝΤΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΕΥΡΩ, ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟ  ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΣΘΕΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ. Με  τον τρόπο αυτό ΑΝΤΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ και τα ΕΠΙΤΟΚΙΑ, δηλαδή το Euribor ανταλλάσσεται με το Libor. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται χαμηλότερο επιτόκιο  (εκείνη την εποχή 2006-7 που δόθηκαν τα περισσότερα δάνεια, το Libor ήταν περίπου 2 μονάδες χαμηλότερο από το Euribor). Αλλά αυτό είναι η μία πλευρά της ιστορίας, από την άλλη υπάρχει μεγάλος συναλλαγματικός κίνδυνος από τις διακυμάνσεις της ισοτιμίας , με αποτέλεσμα να έχουμε μεγάλες διαφορές στο κεφάλαιο που πρέπει να επιστραφεί, ιδίως όταν δεν υπάρχει προστασία κεφαλαίου από πρόγραμμα hedging.

Είναι το γεγονός ότι μέχρι το 2006, οι Τράπεζες πρότειναν την τεχνική αυτή μείωσης του κόστους του δανείου με την ανταλλαγή νομίσματος και επιτοκίου, α) μόνο σε επιχειρήσεις, β) μόνο για δάνεια πάνω από 500.000,00 ευρώ, γ) μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα αποπληρωμής δανείου  δ) τιτλοφορώντας αυτό με το πραγματικό του όνομα και ε) ενημερώνοντας τις επιχειρήσεις σύμφωνα με τους κανόνες των επενδυτικών προιόντων.

Το προϊόν αυτό το σχεδίασαν και το προώθησαν, εξειδικευμένα στελέχη της Διεύθυνσης Διεθνών Κεφαλαιαγορών των Τραπεζών,  το ενσωμάτωσαν στον τομέα «Τραπεζική Επιχειρήσεων» και το χαρακτήρισαν «ΣΥΝΘΕΤΟ ΠΡΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ».  Για του λόγου του αληθές, παραθέτω επακριβώς τη σημείωση που εμπεριέχεται στο τέλος  του ενημερωτικού φυλλαδίου με τίτλο «EUROBANK ΜΕΛΛΟΝ-ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ», Τραπεζική επιχειρήσεων, όπου στη σελίδα 13 εμπεριέχεται και η τεχνική μείωσης του κόστους με ανταλλαγή  νομίσματος και επιτοκίου, η οποία έχει ως εξής:

« Σημαντική σημείωση: Tα χρηματοοικονομικά προϊόντα που περιγράφονται στο παρόν έγγραφο είναι συνθετικά προϊόντα που εμπεριέχουν παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα. Τα συνθετικά προϊόντα είναι προϊόντα ειδικού τύπου και απευθύνονται σε επιχειρήσεις που διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις, εμπειρία και επαγγελματική, νομική,  φορολογική, ή άλλου είδους κατάλληλη υποστήριξη για να προβούν στην αξιολόγηση των συγκεκριμένων προϊόντων και των κινδύνων που συνεπάγονται αυτά. Τα χρηματοοικονομικά προϊόντα που περιγράφονται στο παρόν έντυπο είναι υψηλού κινδύνου. Η Τράπεζα, οι θυγατρικές της, ή / και οι συνδεδεμένες με αυτήν επιχειρήσεις, οι εκπρόσωποί τους, οι διευθυντές τους, οι αντιπρόσωποί τους, και το προσωπικό τους, η /και άλλα  πρόσωπα που σχετίζονται με αυτές, δεν παρέχουν οποιαδήποτε συμβουλή σε σχέση με τα προϊόντα αυτά και συνεπώς δεν αποδέχονται καμία υποχρέωση και δεν αναλαμβάνουν οποιαδήποτε ευθύνη συνέπεια της όποιας απόφασης στα ανωτέρω προϊόντα. Η αποστολή ή η παράδοση του παρόντος εγγράφου γίνεται για καθαρά πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά πρόταση για κατάρτιση σύμβασης ή πρόσκληση για υποβολή τέτοιας πρότασης. Τα αναφερόμενα στα παρόντα έγγραφα αριθμητικά παραδείγματα είναι καθαρά ενδεικτικά και δεν υπάρχει καμία διαβεβαίωση ότι οι αναφερόμενες ενδεικτικές τιμολογήσεις ( ή οποιεσδήποτε άλλες υποθέσεις) ισχύουν και /ή θα πραγματοποιηθούν».

Τις αντίστοιχες δε συμβάσεις  που συνέτασσε η Τράπεζα, τις τιτλοφορούσε με την αληθή τους φύση , δηλαδή «ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΡΩ-ΕΛΒΕΤΙΚΑ ΦΡΑΓΚΑ (CROSS CURRENCY SWAP ) ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΑΠO EUR ΣΕ  CHF , ΣΤΑΘΕΡΟΥ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ ΕΛΒΕΤΙΚΟΥ, ΜΕ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ». Στο δε πληροφοριακό έντυπο για τη συμφωνία μετατροπής, που γνωστή Τράπεζα έδινε στις επιχειρήσεις, αναφέρεται ότι το πληροφοριακό έντυπο συντάχθηκε σύμφωνα με την ΠΔ/ΤΕ 2501/2002 και περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του Cross currency swap και την αναγκαία πληροφόρηση για την κατανόηση του οφέλους και των κινδύνων και των πιθανών ζημιογόνων επιπτώσεων από την αιφνίδια μεταβολή της αξίας του CROSS CURRENCY SWAP. Eμπεριέχοντο δε σε αυτό και αναλυτικά παραδείγματα.

Σας θυμίζει τίποτε η ενημέρωση αυτή  ή ο τίτλος της σύμβασης, όσους έχετε πάρει δάνειο σε ελβετικό φράγκο; Σίγουρα όχι!

Από  τα ανωτέρω  είναι σαφές ότι η τεχνική μείωσης του κόστους του δανείου με την ανταλλαγή νομίσματος και επιτοκίων α) είναι συνθετικό προϊόν που εμπεριέχει παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα β) δίδεται μόνο σε  μεγάλες επιχειρήσεις που διαθέτουν χρηματοοικονομικούς συμβούλους γ) είναι υψηλού ρίσκου δ) είναι εκ του νόμου ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΡΩ-ΕΛΒΕΤΙΚΑ ΦΡΑΓΚΑ ( CROSS CURRENCY SWAP ) και ε) η ενημέρωση στους πελάτες γίνεται βάσει των κανόνων των επενδυτικών προϊόντων και όχι του απλού στεγαστικού δανείου.

Όλα τα ανωτέρω έως το 2006 ήταν σαφή και ξεκάθαρα από τις Τράπεζες.  Και ξαφνικά στο τέλος 2006, αρχές 2007, άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς . Το ως άνω προϊόν, μετονομάστηκε από τις Τράπεζες εν μια νυκτί  από  «Σύμβαση Ανταλλαγής» σε  «Σύμβαση Στεγαστικού  δανείου σε ελβετικό φράγκο».  και δόθηκε ως απλό στεγαστικό δάνειο σε χιλιάδες ανυποψίαστους δανειολήπτες, με εσκεμμένη απόκρυψη της αληθινής του φύσης. Με μόνο δέλεαρ το χαμηλό επιτόκιο.  

Η χορήγηση ελβετικού φράγκου ήταν εικονική, και γινόταν μόνο για να υπάρξει το χαμηλότερο επιτόκιο του Libor. Tην ίδια μέρα της λογιστικής εκταμίευσης σε ελβετικό φράγκο, ο δανειολήπτης πωλούσε τα ελβετικά φράγκα στην Τράπεζα (η λεγόμενη μετατροπή ) και αγόραζε από αυτή,  τα ευρώ που πραγματικά χρειαζόταν και είχε ζητήσει. Αυτό που έμενε ήταν η υποχρέωση του για τα επόμενα 30 χρόνια να αποπληρώνει το εικονικό δάνειο σε ελβετικά φράγκα, αγοράζοντας αυτά με τα ευρώ του. Ο δανειολήπτης σαφώς είχε εμπλακεί σε μία σύμβαση ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΡΩ-ΕΛΒΕΤΙΚΑ ΦΡΑΓΚΑ (CROSS CURRENCY SWAP ), ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΑΠO EUR ΣΕ  CHF , για  διάστημα 20-30 χρόνων χωρίς να το γνωρίζει.

Τα συμπεράσματα δικά σας!!!

 

.

Mε αφορμή λοιπόν τα παραπάνω θα ήθελα να παραθέσω επ’ ακριβώς όσα έχω καταθέσει  από το έτος 2013 και εφεξής, ενώπιον Εισαγγελέων, ενώπιον Δικαστηρίων αλλά και ενώπιον πολιτικών ηγεσιών σε ότι αφορά τη φύση και τον χαρακτηρισμό  του τραπεζικού προϊόντος «δάνειο σε ελβετικό φράγκο» ως σύνθετου παράγωγου προϊόντος.

Η ανάλυση- ερμηνεία των χρηματοοικονομικών όρων, η επεξήγηση της φύσης της πράξης τροποποίησης ως επενδυτικής ενέργειας με δυσμενείς επιπτώσεις που ακολουθούν,  έγιναν με βάση τους κανόνες και τις αρχές της επιστήμης και βασίστηκαν α) στην ισχύουσα νομοθεσία, β) σε τεκμηριωμένη βιβλιογραφία και αρθρογραφία έγκριτων νομικών, οικονομολόγων και πανεπιστημιακών (Χρηματοοικονομικών Επιστημών), γ) στα εγχειρίδια των Πιστωτικών Ιδρυμάτων , της Ένωσης Ελλήνων Τραπεζών, του Ελληνικού Τραπεζικού Ινστιτούτου, του Τμήματος Παραγώγων του Χρηματιστηρίου Αθηνών.  Ειδικότερα, τα εγχειρίδια των κ.κ. Κ. Γαλιάτσου και Ν. Μυλωνά.  Πολλά από τα  εγχειρίδια αποτελούν α) εγχειρίδια διδασκαλίας χρηματοοικονομικών στα Τμήματα λογιστικής και Χρηματοοικονομικής των Πανεπιστημίων Αθηνών και Μακεδονίας (Θεσσαλονίκη) και β) αποτελούν την ενδεδειγμένη ύλη των εξετάσεων πιστοποίησης τραπεζικών υπαλλήλων για παροχή επενδυτικών υπηρεσιών, που έχουν εγκριθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος.  

ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣ ΟΤΙ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΑ ΩΣ ΑΝΩ ΒΙΒΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΟΡΘΑ και επομένως, καταρρίπτουν οποιαδήποτε άλλη κρίση/ορισμό/ συμπέρασμα, το οποίο είναι αντίθετο με αυτά.

Η επιστημονική ορθότητα αυτών των εγχειριδίων αναγνωρίζεται τόσο από τους επίσημους φορείς των Πανεπιστημίων όσο και από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, από την Τράπεζα της Ελλάδος, το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο, από την Ελληνική Ένωση Τραπεζών (η οποία και επιμελήθηκε την έκδοση ορισμένων από αυτών και επομένως, ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥΣ).

Είναι δε  ΣΑΦΕΣ και ΛΟΓΙΚΟ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΟ ότι τόσο η Τράπεζα της Ελλάδος, όσο και  τα Δ.Σ. όλων των Τραπεζών στην Ελλάδα, που ΕΠΙΜΕΛΟΥΝΤΑΙ την δημιουργία και τον σχεδιασμό των σύνθετων χρηματοπιστωτικών μέσων  καθ’ όσον είναι ΕΚΔΟΤΕΣ ή ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ των ως άνω μέσων, ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΩΝ.

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΠΡΟΪΟΝ– SWAP

  1. Ορισμός- νομοθετικό πλαίσιο παραγώγων.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες αναπτύχθηκαν κάποια νέα χρηματοπιστωτικά μέσα, τα οποία αποτελούν προθεσμιακές συναλλαγές ή σειρά προθεσμιακών συναλλαγών επί των πρωτογενών. Τα μέσα αυτά ονομάζονται παράγωγα. Στην περίπτωση συνομολόγησης σειράς προθεσμιακών πράξεων το χρηματοπιστωτικό μέσο ονομάζεται ανταλλαγή (swap). Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ενώ τα παράγωγα προϊόντα δημιουργήθηκαν με σκοπό την παροχή στους επενδυτές της δυνατότητας να αντισταθμίσουν τους κινδύνους των επενδύσεών τους, ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΥΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΣΩΣΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΔΥΝΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΓΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ. Ειδικότερα:

Ως Παράγωγο Προϊόν ή Χρηματοοικονομικό Προϊόν θεωρείται μια διμερής σύμβαση της οποίας η αξία εξαρτάται από την αξία μίας υποκείμενης κινητής αξίας ή ενός δείκτη. Οι παράγωγοι τίτλοι είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε διάφορα χρηματιστήρια διεθνώς. Πέρα, όμως, από τα διαπραγματεύσιμα παράγωγα, υπάρχουν και παράγωγοι τίτλοι, οι οποίοι δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε οργανωμένες αγορές. Τα συμβόλαια που διαπραγματεύονται στα χρηματιστήρια είναι γνωστά με το όνομα options και futures, ενώ εκτός των χρηματιστηρίων οι τράπεζες εμπορεύονται όμοια σχεδόν προϊόντα γνωστά σαν forwards και swaps.

Ο όρος παράγωγο ή παράγωγος τίτλος αναφέρεται γενικά σε όλα τα παράγωγα άσχετα με το είδος της υποκείμενης αξίας (τίτλος). Ο παράγωγος τίτλος δημιουργείται μέσα από ένα συμβόλαιο (-σύμβαση) με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τιμής και χρόνου παράδοσης και αναφέρεται σε ένα στοιχειώδη τίτλο (σ.σ. εννοεί τον υποκείμενο τίτλο), λ.χ. συνάλλαγμα. Επειδή ακριβώς βασίζεται σε ένα στοιχειώδες (υποκείμενο) τίτλο, η αξία του παράγωγου τίτλου θα εξαρτάται κυρίως από την εκάστοτε αξία της υποκείμενης αξίας (τίτλου) (λ.χ. συνάλλαγμα), αλλά και τον απαιτούμενο ΧΡΟΝΟ εκπλήρωσης.

Με τον όρο «Υποκείμενη Αξία» (Υποκείμενος Τίτλος/ Υποκείμενο Ενεργητικό) νοείται κατά το αρθρ. 50 παρ. 2  Ν.3371/2005  « … οι κινητές αξίες, οι δείκτες κινητών αξιών, οι αξίες της χρηματαγοράς και οι άλλες αξίες(…)».  Τα υποκείμενα των συμβολαίων ενεργητικά διαπραγματεύονται σε διαφορετικές αγορές  από αυτές των συμβολαίων, στις λεγόμενες αγορές spots, κυρίως των μετοχών, χρεογράφων και συναλλάγματος.

Τα παράγωγα προϊόντα διακρίνονται με βάση το είδος του υποκείμενου τίτλου. Έτσι, υπάρχει η κατηγορία των χρηματοπιστωτικών παραγώγων όταν ο υποκείμενος τίτλος είναι χρηματοπιστωτικός τίτλος (μετοχή, ομολογία, δείκτης τιμών χρηματιστηρίου, ξένο συνάλλαγμα κλπ), όπως εν προκειμένω, όπου Υποκείμενος Τίτλος είναι το συνάλλαγμα!!

Η αξία των παραγώγων, η επενδυτική συμπεριφορά και η απόδοση εξαρτώνται από το ενεργητικό επί του οποίου εκδόθηκαν τα συμβόλαια και πριν από την λήξη φέρουν μικρή έως μηδενική αξία. Ομοίως, και το ρίσκο ενός παραγώγου τίτλου εξαρτάται από το ρίσκο που ενέχει ο υποκείμενος τίτλος.

Εξαιτίας, του υψηλού ρίσκου στην αγορά παραγώγων ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ Η ΑΓΟΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΚΑΛΥΨΗΣ ΚΙΝΔΥΝΩΝ (ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ) ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΑΓΟΡΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΥ ΤΖΟΓΟΥ.

  1. Συμβάσεις ανταλλαγής δικαιωμάτων επί κινητών αξιών (Swaps)

   2α. Ορισμός Συμβάσεων Ανταλλαγής (swaps):

  • Η ανταλλαγή (swap) ανήκει στην κατηγορία των παραγώγων προϊόντων τα οποία διαπραγματεύονται διεθνώς. Ως ανταλλαγή (swap) νοείται η συμφωνία μεταξύ δύο μερών που λέγονται αντισυμβαλλόμενοι να αλλάξουν χρηματικές ροές σε μία ή και περισσότερες περιόδους στο μέλλον. Οι ανταλλαγές στην πλειοψηφία τους διαπραγματεύονται εκτός κύκλου, δηλαδή δεν είναι εισηγμένες σε χρηματιστήρια παραγώγων.

 

  • Πρόκειται για συμβάσεις ανταλλαγής χρηματοροών μεταξύ των συμβαλλομένων σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους στο μέλλον και υπό συγκεκριμένους όρους.  Υποκείμενες Αξίες μπορεί να είναι μετοχές, δείκτες, επιτόκια, συνάλλαγμα.
  • Οι ανταλλαγές είναι συμφωνίες μεταξύ 2 ενδιαφερομένων μερών για να ανταλλάξουν χρηματικές ροές που πηγάζουν από διαφορετικούς στοιχειώδεις τίτλους σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές στο μέλλον με συγκεκριμένο τρόπο και αναλογία που προσδιορίζονται κατά την στιγμή της συμφωνίας. Οι ανταλλαγές είναι μία σειρά από προθεσμιακά συμβόλαια που το καθένα λήγει σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή που γίνεται η ανταλλαγή των χρηματικών ροών.

 

Η εκάστοτε χρησιμοποίηση άλλων παραγώγων αξιογράφων (προθεσμιακά συμβόλαια) για τη δημιουργία των ανταλλαγών απορρέει από την ανάγκη προστασίας είτε ήδη ανειλημμένων  θέσεων σε σχέση με το ξένο συνάλλαγμα είτε ως αναπόσπαστο νόμισμα τμήμα μιας θέσης κατά το χρόνο δημιουργίας της. Όταν συνάπτονται δάνεια σε κάποιο νόμισμα και οι τόκοι και η αποπληρωμή του κεφαλαίου γίνεται σε κάποιο άλλο νόμισμα, τότε η ανταλλαγή είναι γνωστή ως ανταλλαγή συναλλάγματος.

 

  • Οι ανταλλαγές swap επιτοκίου και συναλλάγματος, δίνουν στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τη δυνατότητα να επωφελούνται ευκαιριών σε συνάρτηση με τις προβλέψεις, ανάλογα με το είδος της αγοράς, για τις αγορές του εξωτερικού, προκειμένου να μειώσουν το κόστος αναχρηματοδότησης τους. Έτσι, ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που έχει ανάγκη δανείου σε Ευρώ με σταθερό επιτόκιο, θα επωφεληθεί από τα ανταγωνιστικά επιτόκια σε δολάρια και με μεταβλητό επιτόκιο. Αυτά τα δολάρια με μεταβλητό επιτόκιο θα ανταλλαγούν χάρη στην ανταλλαγή επιτοκίου και συναλλάγματος, προς το δολάριο σταθερού επιτοκίου, με αποτέλεσμα χαμηλότερο επιτόκιο από τα δάνεια σε ευρώ με σταθερό επιτόκιο. Οι πελάτες επωφελούνται από την οικονομία αυτή μέσω της χαμηλότερης τιμολόγησης.  
  • Τα swaps είναι συμβόλαια με τα οποία δύο μέρη ανταλλάσσουν μελλοντικά συγκεκριμένες διαφορετικές ταμιακές ροές.
  • Οι προθεσμιακές συμβάσεις επιφέρουν κέρδος ή ζημία σε συνάρτηση με την εξέλιξη των τιμών συναλλάγματος.  

 

2β. Νομική Φύση Παράγωγου Προϊόντος – SWAP, :

Το παράγωγο προϊόν Swap είναι διαρκής Σύμβαση Πλαίσιο- Σύμβαση Σχεδιασμού (Μελλοντικής Εκπλήρωσης)  για επαναλαμβανόμενες μελλοντικές παροχές με περιεχόμενο την διάθεση ορισμένων παροχών δια της εκάστοτε κατάρτισης επιμέρους συμβάσεων, στην συγκεκριμένη παροχή.

 Χαρακτηρισμός της από ……..2007 σύμβασης με φερόμενο τίτλο «ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ» ως μία ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΜΕΣΟΥ- ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ SWAP, που ενσωματώθηκε στην υποχρέωση επιστροφής του δανείου από τους δανειολήπτες.

Παράδειγμα επεξήγησης της λειτουργίας του παραγώγου, εν τοις πράγμασι,  σε τροποποιητική σύμβαση δανείου ( αρχική  σύμβαση σε ευρώ και τροποποίηση μετέπειτα σε ελβετικό φράγκο )

Εν προκειμένω, δυνάμει της από ……….2007 Τροποποιητικής Πράξης της υπ’ αριθμ. ……………………. Σύμβασης Στεγαστικού Δανείου [έτσι όπως η τελευταία τιτλοφορήθηκε μονομερώς από την Τράπεζα ………………….. συμφωνήθηκε στον όρο 2 ότι «Το νόμισμα στο οποίο θα εκφράζεται το Δάνειο από την ημερομηνία καταβολής της επόμενης δόσης, ήτοι την ……..2007, θα είναι, αντί του ευρώ (Euro), το Ελβετικό Φράγκο (CHF). To ανεξόφλητο ποσό του Δανείου θα μετατραπεί σε ελβετικά φράγκα (CHF) με την τιμή αγοράς σε ευρώ (Euro) που θα ισχύει την ανωτέρω ημερομηνία σύμφωνα με το ημερήσιο δελτίο συναλλάγματος της Τράπεζας εκείνης της ημέρας».

¨Ήτοι, ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ, η  υποχρέωση  επιστροφής στην τράπεζα ποσού κεφαλαίου αλήκτου  που εκφράζεται σε νόμισμα ευρώ, ήτοι 100.000 ευρώ, συμφωνήθηκε, (φυσικά, χωρίς να κατανοούν οι δανειολήπτες τις πραγματικές διαστάσεις του ζητήματος) να ανταλλαγεί στο μέλλον (μετατραπεί) ήτοι στις ………2007 (ημερομηνία ανταλλαγής νομισμάτων και υποχρεώσεων) με υποχρέωση των δανειοληπτών εκφρασμένη σε ελβετικά φράγκα. Τιμή ανταλλαγής-μετατροπής ορίζεται η ισοτιμία του οικείου συναλλάγματος εκείνης της ημέρα ήτοι τη …………2007, όπως αυτή θα προκύψει από το ημερήσιο δελτίο συναλλάγματος της Τράπεζας. Αντίστοιχα, εφόσον, συμφωνήθηκε ανταλλαγή της υποχρέωσης των δανειοληπτών συμφωνείται και η ανταλλαγή της αντίστοιχης απαίτησης της Τράπεζας εκφρασμένη σε νόμισμα Ευρώ (100.000 ευρώ), ήτοι να ανταλλαγεί-μετατραπεί στις …….2007 η απαίτηση της Τράπεζας εκφρασμένη σε νόμισμα ευρώ και να εκφράζεται πλέον σε νόμισμα ελβετικού φράγκου.

Με την ανταλλαγή των νομισμάτων, έγινε και ανταλλαγή επιτοκίου από Euribor  σε Libor, ήτοι με την τεχνική αυτή πραγματοποιήθηκε και η υπόσχεση της τράπεζας για χαμηλότερο επιτόκιο.

Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι οι Τράπεζες, πέραν από τις καταθέσεις και τα δάνεια, προσφέρουν και άλλες υπηρεσίες που αποσκοπούν στη διερεύνηση των δυνατοτήτων χρηματοδότησης, όπως επιτόκια και ισοτιμίες ξένων νομισμάτων. Η προσφορά επενδυτικών υπηρεσιών από τις Τράπεζες έδωσε τη δυνατότητα στους δανειοδοτούμενους να προσεγγίσουν νέες μορφές άντλησης κεφαλαίων. Με τον τρόπο αυτό, δόθηκε η δυνατότητα και στους δανειολήπτες να προσεγγίσουν προϊόντα με διαφορετικά χαρακτηριστικά κινδύνου- απόδοσης από αυτά που ήταν μέχρι τώρα διαθέσιμα (ήτοι μέχρι τότε διαθέσιμα ήταν τα στεγαστικά δάνεια του ΑΚ 806 & ΠΔΤΕ 1955/1991, με μόνο τον πιστωτικό κίνδυνο, ενώ τα νέα προϊόντα δανείων αποτελούν επενδυτικές υπηρεσίες με επιπλέον συναλλαγματικό κίνδυνο επί του κεφαλαίου του δανείου).

Ο σκοπός δε, για τον οποίο ο συναλλασσόμενος καταρτίζει συμβάσεις ανταλλαγής νομισμάτων έγκειται στην προσπόριση οικονομικών ωφελειών από τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των νομισματικών ισοτιμιών (και φυσικά επηρεάζουν το επιστρεφόμενο άληκτο κεφάλαιο) και των αντίστοιχων σχετικών επιτοκίων.Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός πρέπει να υπάρχει πλήρης αντιστάθμιση του συναλλαγματικού κινδύνου, ώστε το κεφάλαιο να απομένει σταθερό και το επιτόκιο του ξένου συναλλάγματος να παραμένει σταθερό.

H ανταλλαγή-μετατροπή της ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΑ, ΚΑΘΟΣΟΝ Η ΠΑΡΟΧΗ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑ ΔΑΝΕΙΟΥ, ΕΙΧΕ ΗΔΗ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΙ στις ………2006 (ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΗ 120.000,00 ΕΥΡΩ). Αυτό που είναι αντικείμενο της παρούσης συμφωνίας ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΕΡΊ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ  ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ.

Στις ……..2007 έγινε ΕΙΚΟΝΙΚΑ η συμφωνηθείσα ανταλλαγή υποχρεώσεων-απαιτήσεων νομισμάτων και επιτοκίων,  με ισοτιμία ελβετικού φράγκου- ευρώ 1,632 ευρώ. Στις …….2007 η υποχρέωση του δανειολήπτη για επιστροφή του αλήκτου κεφαλαίου ήταν σε ευρώ 100.000,00  και μετατράπηκε σε ελβετικά φράγκα 165.000,00, προκειμένου να εκτελεστεί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ με τις καταβολές αποκλειστικά και μόνο από πλευράς του δανειολήπτη των τοκοχρεωλυτικών δόσεων. Και αντίστοιχα η απαίτηση της τράπεζας εκφρασθείσα σε νόμισμα ευρώ την ………2007 μετατράπηκε ΕΙΚΟΝΙΚΑ σε απαίτηση εκφρασμένη ΕΙΚΟΝΙΚΑ σε ελβετικά φράγκα.

     Εν τοις πράγμασι δεν χορηγήθηκε ποτέ νέο δάνειο σε συνάλλαγμα- (εικονικότητα). Εικονικά δημιουργήθηκε νέα απαίτηση της τράπεζας από την ανταλλαγή νομισμάτων (καθ’ όσον είχε μεταβιβαστεί στον δανειολήπτη το ποσό του δανείου εκ ευρώ 120.000,00 στις ………..2006 και το υπόλοιπο αλήκτου κεφαλαίου στις……2007 ήταν 100.000,00 ευρώ).

Περαιτέρω, στον όρο …. της υπό κρίση τροποποιητικής σύμβασης ορίστηκε: «Το Δάνειο θα αποπληρώνεται από την ανωτέρω ημερομηνία στο εξής με την καταβολή μηνιαίων δόσεων καταβαλλόμενων αποκλειστικά σε ελβετικά φράγκα (CHF). Η πρώτη δόση θα καταβληθεί την ……2007. Με την παρούσα ο οφειλέτης χορηγεί ρητή εντολή και εξουσιοδότηση προς την Τράπεζα να χρεώνει τον καταθετικό λογαριασμό που αναγράφεται στην Σύμβαση με το ισότιμο σε ευρώ (Euro), των οφειλομένων σε ελβετικά φράγκα (CHF) ποσών εφαρμόζοντας για την μετατροπή των ελβετικών φράγκων (CHF) σε ευρώ (Euro) την τιμή πώλησης του ευρώ (Euro) που θα ισχύει την ημέρα καταβολής της εκάστοτε οφειλής συμφώνα με το δελτίο συναλλάγματος της Τράπεζας εκείνης της ημέρα».

Ήτοι συμφωνήθηκε, η εξόφληση του δανείου θα γίνει με σειρά καταθέσεων, ήτοι  (229)  καταβολές ποσών εξ ιδίων κεφαλαίων (δηλαδή ΚΑΤΑΘΕΣΗ ποσού εξ ιδίων κεφαλαίων στον λογαριασμό εξυπηρέτησης του δανείου) στο ΜΕΛΛΟΝ δηλαδή συμφωνείται  ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ 229  ΜΗΝΙΑΊΕΣ ΟΙΟΝΕΙ ΠΡΑΞΕΙΣ  ΑΓΟΡΑΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ [ΟΙΟΝΕΙ ΠΩΛΗΣΗ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩ, ΗΤΟΙ ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΟΙΟΝΕΙ ΑΓΟΡΑ ΜΕ ΤΟ ΣΕ ΕΥΡΩ ΙΣΑΞΙΟ ΤΩΝ (ΑΝΤΙΤΙΜΟ) ΤΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ]. Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΥΤΩΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΙΤΕ  ΣΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΉΤΟΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ υπ’ αρ. 229 ΜΗΝΙΑΙΑ ΔΟΣΗ, ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΩΡΗ ΛΗΞΗ ΛΟΓΩ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ Η΄ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ.

Δηλαδή, στην εξόφληση του δανείου προσαρτούνται μία σειρά προθεσμιακών συμβάσεων, οι οποίες αναφέρονται σε διάφορα χρονικά σημεία στο μέλλον και συγκεκριμένα αναφέρονται στις 229 μελλοντικές καταβολές. Ήτοι, στις μελλοντικές 229 ανταλλαγές χρηματικών ροών του παράγωγου χρηματοπιστωτικού μέσου swap. Οι σειρές των προθεσμιακών συμβάσεων ονομάζονται ανταλλαγές (swaps) και διακρίνονται σε επιτοκίων και συναλλάγματος, η κάθε μία από τις οποίες χρησιμοποιείται σε σχέση με τα χαρακτηριστικά της οικονομικής παραμέτρου (επιτόκιο ή συνάλλαγμα που θέλει να αλλάξει ο επενδυτής).  Για παράδειγμα, εάν σε μία κατάθεση  (δηλαδή στην κατάθεση που κάνουν οι δανειολήπτες για την καταβολή της ληξιπρόθεσμης δόσης προς αποπληρωμή του δανείου) ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΕΥΡΩ/ CHF Η ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ LIBOR, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Οι ως άνω υπηρεσίες (το δικαίωμα, δηλαδή, απόκτησης της κινητής αξίας του νομίσματος του Ελβετικού Φράγκου από τους δανειολήπτες, μέσω ανταλλαγής ενός άλλου νομίσματος, ήτοι του Ευρώ που διαθέτουν), αποτελούν ΛΗΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗ ΕΝΤΟΛΩΝ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ επί ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΜΕΣΟΥ  ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΉΣ ΑΞΊΑΣ – συνάλλαγμα, και αυτό αποτελεί ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΕ ΚΙΝΗΤΕΣ ΑΞΙΕΣ που παρέχει η Τράπεζα σε ιδιώτες πελάτες, σύμφωνα με τους ανωτέρω νόμους. Η αποπληρωμή των δόσεων στεγαστικού δανείου συνδέεται στο μέλλον με αγορά συναλλάγματος και η από …….2007, ΦΕΡΟΜΕΝΗ ΩΣ ΠΡΑΞΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΔΑΝΕΙΟΥ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΜΕΣΟΥ (ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ)- Cross Currency Swap, ΉΤΟΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΔΑΝΕΙΟΥ ( ΑΚ 806) ΣΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ  ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

Αναληθώς, λοιπόν, η Τράπεζα τιτλοφορεί την υπό κρίση δικαιοπραξία ως «Τροποποιητική Πράξη  Σύμβασης Στεγαστικού Δανείου»,  ενώ εν τοις πράγμασι ήταν μια νέα σύμβαση που άλλαζε άρδην και καταργούσε την αρχική, η οποία (αρχική) ήταν πράγματι Σύμβαση Στεγαστικού Δανείου και ήταν σύμβαση παραγώγου και ΕΠΡΕΠΕ ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΌΜΟ ΝΑ ΤΙΤΛΟΦΟΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΗ Της ΦΥΣΗ (αρθρ. 25 παρ. 3 Ν. 3606/2007 σε συνδυασμό με τις αρχές της διαφάνειας των συναλλαγών και της καλής πίστης), ήτοι Cross Currency Swap.

Με τον τρόπο αυτό υπάρχει ΔΥΣΑΝΑΛΟΓΊΑ ΠΑΡΟΧΉΣ της Τράπεζας και αντιπαροχής του δανειολήπτη, καθόσον ο δανειολήπτης με τον τρόπο αυτό δεν επιστρέφει στην Τράπεζα το ποσό του δανείου των 120.000,00 ευρώ συν τους τόκους που αναλογούν στο ποσό του δανείου, αλλά στην επιστροφή αυτή εμφιλοχωρούν και συναλλαγματικές διαφορές από την αλλαγή της ισοτιμίας (από τη ρήτρα επιστροφής του δανείου σε νόμισμα ευρώ).»